Verlangen naar behangen, part II

Een week. Een hele week al lagen twee rollen van het allerprachtigste behang mij vanaf de bovenste plank in de kledingkast toe te roepen: 'Plak ons! Plak ons!' Van pure ellende heb ik de kastdeur maar dichtgedaan, ik kon er niet meer tegen. Want natúúrlijk wilde ik niets liever dan het papier tegen de muur van onze slaapkamer vleien. En daarmee de laatste grote klus van de bovenverdieping klaren. Wat me tegenhield? Tja, voorspelbaar. Het lijf. Blogde ik laatst nog opgewekt dat ik tot onze grote verbazing lekker kon meeklussen in huis en tuin, deze week was het uit met de pret. Een achteraf onschuldig maar zeer onwelkom virusje deed mij het luie lijf op de bank vleien in plaats van het papier op de muur. Frustratie ten top!

Gister merkte ik eindelijk verbetering en voor ik het wist stonden Chris en ik gezellig samen het antieke behang van de eetkamermuren te steken. Want Chris kluste tijdens mijn luie dagen wel door natuurlijk:

Hij veranderde samen met Peter onze bouwput-met-tuindeuren terug in een heuse hal. Hij schilderde het plafond in de keuken het eerste laagje wit, sloopte de stenen schouw uit de eetkamer, repareerde het gat in de vloer wat bij wijze van verrassing onder de schouw vandaan kwam en smeerde met gezwinde spoed het aanpalende gat in de muur dicht. Het is dat vanonder de laagjes behang vervelende, niet te verwijderen, bruine, bobbelige vlekken te voorschijn kwamen waardoor Chris nu de eetkamermuren eerst met een dun laagje stuc glad moet maken, maar anders was inmiddels ook de eetkamer behang- en verfklaar.

En daarmee werd het dan vandaag méér dan de hoogste tijd voor: behangen! Het was een lastig klusje, die nis boven ons bed waarin wij elke avond ons hoofden ter ruste legden, dromend van weelderige witte bloemen op de helaas 's morgens nog steeds kale muur. Of misschien droomde ik dat vooral.

Behangen dus. De eerste baan kostte me ruim een uur, maar de baantjes daarna sprongen er van puur enthousiasme zo ongeveer vanzelf op. Wat werd het mooi! Toegegeven, het zal niet ieders smaak zijn, maar wij (jep, Chris ook, het betreft hier geen koninklijk meervoud) vinden het prachtig! 

Nu alleen nog een behangetje van soortgelijk kaliber zien te vinden ...of misschien toch een pietsje meer ingetogen...  voor de eetkamer en de rest van de benedenverdieping. Dat valt toch nog toe niet mee. We weten wat we mooi vinden maar we komen het simpelweg niet tegen. We zoeken dus nog maar even door. En desnoods schilderen we gewoon alle muren in RAL 9010 in afwachting van de perfecte rolletjes. Hoe dan ook: voorlopig zijn we er nog niet van af, het verlangen naar behangen.