't Is bij de konijnen af!

De tijd tikt maar door en door, juli is alweer bijna voorbij. En daarmee moet Chris z'n luxe schema van 2 halve dagen werken per week helaas inruilen voor 2 hele dagen per week. Gelukkig zijn we al een heel eind op dreef; de bovenverdieping is -op de overloop na- zo goed als klaar. Eigenlijk is het dan ook wel tijd om eens wat resultaten te gaan showen in plaats van alleen maar al die foto's van rommel en plastic. Ja toch?

Jacob's kamer was als eerste klaar. Natuurlijk zijn er nog kleine klusjes zoals het ophangen van het rolgordijn en het aftimmeren van zijn bed, maar zijn kamer is volledig operationeel en Meneer zelf is er ernstig mee in zijn nopjes. Kijk maar even mee:

Jacob slaapt  heerlijk in zijn 'bedstee'

terwijl hij in de gaten wordt gehouden door een griezel met dreadlocks

  

Een heerlijke plek voor een bureau, volgens Jacob. De lelijke leidingen bij de muur verdwijnen nog zodra we de badkamer gaan renoveren.

Als we een deurtje opschuiven (nouja, deuropening eigenlijk: de slaapkamerdeuren hangen er nog niet in omdat we dom-dom de verkeerde maat hadden besteld) komen we in het domein van Berend terecht. Een soort Kroondomein eigenlijk, maar dan uit lang vervlogen tijden. Wij snappen niet hoe hij lekker kan slapen met al die griezels boven zijn hoofd,  maar hij is er zielsgelukkig mee. De triceratops knipoogt hem in slaap, zegt hij. Aan zijn gesnurk 's nachts te horen werkt het prima dus we laten het maar zo.

Om de werkelijkheid zoveel mogelijk te benaderen heb ik voor de foto's de rommel maar even gelaten voor wat het is. Jullie kijken er vast wel doorheen en daarbij leert de praktijk dat het er waarschijnlijk toch meestal niet veel beter uit zal zien dan nu het geval is ;) Wat nog voor ons pleit is dat we aan het uitpakken zijn (zie halfvolle doos met boeken) en dat er een tijdens de verhuizing gesneuveld bureautje op z'n kant ligt te wachten op reparatie. Dus wie weet wordt de chaos toch nog iets minder de komende dagen. Zou het echt...? Nah.... ;)

Van onze slaapkamer laat ik lekker nog even niets zien. Daarnet belde de Gamma dat de bestelde plakplintjes binnen zijn maar over het behang heb ik helaas nog niets gehoord. Even geduld dus nog, voor jullie en voor ons! Als goedmakertje een fotootje van de vers geverfde deuren op de overloop. Maarja, díe is nog niet klaar, sorry... :)

Oja, en dan hadden we nog de konijnen! Want je kunt wel een leuke blogtitel verzinnen maar dan moet je er ook iets over schrijven natuurlijk! Ik zal het vertellen:

Op de dag van de verhuizing maakten we provisorisch een konijnenren waar we voor het gemak ook de inmiddels bijna volgegroeide kuikens maar even in stalden. Het was een rottig klein hoekje gras tussen de struiken, waar zowel de kuikens als de konijnen al snel tabak van hadden. De kuikens besloten dan ook dat ze het aan de andere kant van het hek, in de tuin, veel beter naar hun zin hadden. Elke avond kropen ze met z'n viertjes in een struik op stok en overdag maakten ze de tuin onveilig voor alles wat op 6 of meer pootjes liep. In de ren kwamen ze alleen nog om te snoepen van het konijnenvoer. De konijnen hadden ook wel oren naar zoveel vrijheid, maar afgezien van die ene dag dat wij het hekje niet goed dicht gedaan hadden, bleek datzelfde hek toch een behoorlijk onneembare barrière voor hen te zijn. Al snel lieten ze dan ook de oortjes hangen en lag vooral Rousillion de hele dag depressief in het nachthok te suffen. Het arme dier.

Na de kamers van de jongens waren dan ook eerst de konijnen aan de beurt. Chris rooide zonder al te veel moeite (want in plaats van de zware Wieringer keileem lijkt de tuin hier alleen maar zalig zacht zand te bevatten!) wat struiken uit een stuk border en gezamelijk recycleden wij de meeverhuisde stukken hekwerk tot een prachtige nieuwe konijnenren. De heren Lapin waren na enig aandringen van mijn kant (lees: grijpen in het nekvel) wel genegen hun nieuwe domein te betreden en vakkundig van de achtergebleven planten te ontdoen. Maarja, echt helemaal af was het nog niet en leven op zo'n kaal tuingrondje waren de verwende heren Lapin ook niet gewend natuurlijk.

Nu hadden we inmiddels ook een véél te hoge trampoline die nodig moest worden ingegraven én zand nodig voor de schuur die al 4 weken lag te wachten maar nu ook echt in elkaar gezet moest worden. Hadden de konijnen even mazzel! Want boven op het zand wat uitgegraven moest worden voor de schuur lag hun kamerbrede tapijtje, jarenlang vertroeteld door de vorige bewoners en daardoor zo zacht als een fluwelen lakentje. En zo was ik om 11 uur 's avonds nog druk met het uitrollen van de door Chris keurig uitgestoken graszoden. Ik zag in het donker geen donder meer, maar eigenlijk schoot dat wel lekker op en de volgende dag bleek het eindresulaat nog helemaal niet zo gek. En zo was het bij de konijnen af, nog voordat onze eigen slaapkamer helemaal klaar is. Het moet toch ook niet gekker worden maar de dieren hebben het er best naar hun zin en dat is ook wat waard :)

Rousillion die nu wél uit het nachthok wil komen

Rousillion en Camembert bezig met hun dagelijks duo-toilet-uurtje. Is het geen schattig stel?